Nieuwsbrief 12

14 maart 2017
Antibacteriële zeep – Daling levensverwachting – Lever- en galblaasreiniging (vervolg) – Verkiezingen 2017 –
​Recept: Mexicaanse witlofschotel

Beste lezer, 
Ik heb gezien dat het al weer bijna een jaar geleden is dat ik mijn vorige nieuwsbrief had verstuurd. Wat vliegt de tijd!
In de afgelopen maanden kwam ik een aantal zaken tegen die mijn interesse wekten.
Ongeveer half december hoorde ik op de radio een tweetal interessante onderwerpen. Het ene ging over antibacteriële zeep en de ander over het feit dat de gemiddelde levensverwachting in de VS is gedaald.
Laat ik met de eerste beginnen.
 
Antibacteriële zeep
Gebruik geen desinfecterende zeep om je handen te wassen, want daarmee haal je meer goede bacteriën weg dan dat het kwade bestrijdt.Daarvoor waarschuwde de Gezondheidsraad.
Na het aanhoren op de radio en op internet het lezen van artikelen over dit onderwerp was ik niet geheel verbaasd maar meer verrast. Het verraste me omdat ik al enige jaren geen zeep, shampoo of tandpasta meer gebruik.
Zoals ik in een eerdere nieuwsbrief al aangaf is de natuur een symbiose van flora en fauna. Het ene kan niet voortbestaan zonder het andere. Omdat wij onderdeel zijn van de natuur mogen we er ook vanuit gaan dat dit ook voor ons geldt en vanzelfsprekend geldt dat dan óók voor onze huid. Alle bacteriën, goede en minder goede, leven samen. Verwijderen we de “minder goede” dan ontstaat er een disbalans. We denken dat we goed bezig zijn om ons met bv zeep te wassen maar bereiken zeer waarschijnlijk het tegenover gestelde.
Hoeveel westerse mensen worden er ziek in verre landen terwijl de inheemse mensen niet ziek worden. Hebben zij een beter immuunsysteem? Waarschijnlijk niet. Hun weerstand tegen ziektes die veroorzaakt worden door bacteriën op bv hun handen is wel beter. Door te leven in een smetteloze omgeving met een zogenaamd schoon lichaam maken we ons kwetsbaar en bouwen we geen weerstand op. Dat althans is mijn idee.
Zie ook de bijgaande pdf onder aan deze pagina over informatie van ingrediënten van zeepsoorten en de schadelijke werking op o.a. ons endocriene stelsel zoals verstoring van schildklier hormoon.
Moeten we dan maar weer terug naar een wereld met een open riool zoals eeuwen geleden? Welnee, dan wordt het middel erger dan de kwaal. We mogen wel blij zijn dat onze uitwerpselen en huishoudelijke afvalstoffen veilig en afgescheiden naar zuiveringsinstallaties worden geleid. In de middeleeuwen zorgden de open riolen voor vele ziektes en massale sterftes.
 
Aangezien ik weinig geloof van wat ons wordt meegedeeld over gebruik van zeep en reinigingsmiddelen, ben ik drie jaar geleden begonnen met testen van een leven zónder zeep en tandpasta en al langer geleden zonder deodorant en overige geurtjes.
Mijn doordeweekse douches zijn niet meer dan het afspoelen van mezelf en tandpasta maak ik zelf. Hooguit twee à drie maal per jaar was of douche ik me met een druppel (speciale) shampoo. Nu zul je me wel een viezerd vinden. Welnu “de wonderen zijn de wereld nog niet uit” zegt het spreekwoord.
Ik moest ooit minstens vier maal per week mijn haar wassen i.v.m. vet worden. Het haar wassen heb ik langzaam afgebouwd m.b.v. shampoo zonder siliconen, parabenen en SLS. Het resultaat is dat mijn haar momenteel nauwelijks vet wordt, er geen lichaamsgeurtjes meer zijn en de tandarts al een paar jaar geen onvolkomenheden kan ontdekken. Zelfs bij warm weer en meer dan tien kilometer hardlopen zijn er bij mij geen onaangename lichaamsgeurtjes te ontdekken. Zelfs meerdere weken dezelfde sokken dragen levert geen vieze geurtjes op aan de sokken. Iets wat mij zelf ook al verbaasd heeft. Volgens de Duitse huidspecialiste Yael Adler is slechts een maal per week douchen met alléén water genoeg.
Het verschoond blijven van onaangename lichaamsgeurtjes kan ook mede te maken hebben door mijn lever- en galblaas reinigingen. Zie hieronder in deze nieuwsbrief.
Kortom, van alle niet natuurlijke reinigingsmiddelen mogen we de vraag stellen of ze niet meer schade aan ons toebrengen dan de voordelen die we er van verwachten.
 ​
Daling levensverwachting
 En dan het bericht over de daling van de gemiddelde levensverwachting in de VS.
Als we kijken naar de gemiddelde inwoner in de VS zien we een obees persoon. Dit wetende rijst met regelmaat de vraag of de bevolking van de VS nog steeds ouder wordt. Blijkbaar is daar nu een halt gekomen. Of dit zich in neerwaartse gang voortzet is nog even afwachten. Zoals met veel dingen is de VS een voorloper van allerlei gebeurtenissen. Mogen we dan dit beeld ook voor Europa verwachten? Persoonlijk vrees ik van wel. Echter, naar mijn idee is alleen zwaarlijvigheid niet de enige oorzaak van de daling van de levensverwachting. Stress en andere vormen van sociaal onbehagen zijn daar mede een oorzaak van. Maar niettemin ontdekte Foodwatch in Nederland dat bij 56% van de supermarktvoeding suiker is toegevoegd. Van gezonde rode kool met appeltjes weet men het te verpesten door het toevoegen van “12 suikerklontjes”. “De wereld op zijn kop” luidt het commentaar van Foodwatch.

In maart hoorde ik op TV dat 1 op de 7 Nederlanders leeft met burn-out verschijnselen. Begin februari was te lezen dat bijna 15% van de meisjes tussen 11 en 15 jaar symptomen hebben van depressiviteit. En begin januari was op de radio te horen dat meer dan de helft van de Nederlandse vrouwen een negatief zelfbeeld hebben. En in het bijzonder jonge vrouwen die opgroeien met gemanipuleerde, onrealistische vrouwbeelden. Het lijkt wel of tegenwoordig iedereen “moet” voldoen aan het ogenschijnlijke perfectheids beeld dat er heerst. Tevens was begin februari op het journaal te horen dat er drie maal meer zelfdodingen zijn dan slachtoffers in het verkeer. Wat is er toch aan de hand met ons?
Echter, er is ook een land waarin het allemaal wel blijkt goed te gaan: Zuid Korea met een gemiddelde levensverwachting van 90 jaar. En ook in de blauwe zones is de gemiddelde levensverwachting een flink stuk hoger. De mensen aldaar leven op een veel gelukkiger en gezondere wijze.
 We leven niet meer in een “zijns” bewustzijn maar in een “hebben” bewustzijn. We denken dat alles maakbaar is: de perfecte man en vrouw én onze “perfecte” kinderen. Tegelijkertijd werken we ons ook nog eens de pleuris omdat we dat als ondernemer blijkbaar zelf willen en als werknemer de gedachte hebben dat de baas geen 100% inzet verwacht maar 150%.
We zijn continu op zoek naar onze perfecte ik, zowel uiterlijk als innerlijk en sloven ons tot het uiterste uit. Maar zo werkt het niet. Door te leven in en met een verwachtingspatroon over de perfecte ik, zetten we ons zelfrespect en zelfbewustzijn buiten spel en zijn we voortdurend op zoek naar het volmaaktheidsbeeld wat uiteindelijk voor niemand bereikbaar is. We streven continu naar het “hebben” van een mooier beeld van ons zelf want we willen er toch zo goed mogelijk uit zien of gewaardeerd worden door onze bekende en onbekende medemens.
Dit streven leidt in het onderbewustzijn tot een voortdurende stress reactie in ons lichaam, ieder uur, iedere dag, iedere week en ieder jaar. De overuren draaiende hypothalamus en hypofyse met het aansturen van TSH naar de schildklier raken van slag en de schildklier raakt uitgeput door het voortdurend afgeven van cortisol. Cortisol zorgt weer voor een verhoogde bloedsuikerspiegel en dit leidt vervolgens weer tot een insulineresistentie op de celwanden met als mogelijk vervolg daarop diabetes 2 of kanker. En dan hebben we het nog niet eens over een verstoorde aanmaak van melatonine en serotonine. Gevolg o.a. slapeloze nachten.
Zijn we aardig op weg om ons eigen lichaam naar de afgrond te helpen? Een “pilletje” zal tijdelijk uitkomst kunnen bieden. Hét grote probleem is echter dat de hypothalamus en hypofyse sterk ontregeld zijn. Om die twee te herprogrammeren naar hun beginsituatie vergt ook weer jaren en is niet gemakkelijk want je zult je levensstijl moeten aanpassen. Maar dát willen we niet!!

Om mij heen kijkend, op tv en radio, in de kranten en het verschijnen van allerlei mindfulness bladen en vele, vele boeken, laten zien dat wij blijkbaar op zoek zijn naar onze levensbestemming of  “zingeving” van het leven of hoe je het ook wil noemen. Maar door het te zoeken zul je het niet vinden want het is er al en het is er ook altijd al geweest.
Velen zoeken hun geluk in het stoffelijke, in het materialisme. Maar zodra ze de nieuwe auto, horloge, kledingstuk of wat het ook mag zijn waar ze tijden van gedroomd hebben, in bezit hebben blijkt na enige weken dat het verworvene niet meer zoveel bijdraagt aan geluk en een jaar later hun droom weer vervangen is door al weer een nieuwe droom van een of ander futiel bezit. Wat is dat toch met ons mensen? We zijn continue op zoek naar geluk en tevredenheid maar vertonen steeds maar weer de neiging om de boel te verkloten.

Het gevoel van geluk, welzijn en bezinning laat zich niet uitleggen en is voor iedereen anders. Maar, hoe minder je verwacht van het leven, hoe meer het je oplevert.
Door gewoon te “zijn” in het moment van de dag en niet te denken aan wat er allemaal nog moet gebeuren of te willen hebben geeft een heel stuk rust. Gewoon NEE kunnen zeggen tegen alles en iedereen die ogenschijnlijk iets van jouw verwacht brengt je in een veel rustiger vaarwater. Zet de TV uit en zeg de krant op. Alles wat de media ons voorschotelt brengt ons niet verder en creëert vaak angst. Vele berichten zijn gemanipuleerd om het volk in het gareel te houden. We kunnen echt zonder heb ik ondervonden.
Zorg dat je je omringt met mensen die je lief hebt en die jou lief hebben. John Robbins vertelt dat het hebben van liefdevolle relaties en zeer gunstig effect op ons immuunsysteem en dus onze gezondheid is.

Het lijkt er op dat de (slechte) voeding van de laatste decennia onze gezondheid ruïneert maar onze geestelijke onbalans zou wel eens een nóg grotere oorzaak kunnen zijn. Ons endocriene stelsel is zeer gevoelig voor geestelijke onbalans. En juist die geestelijke onbalans dichten we ons zelf niet toe want we lijken allemaal ogenschijnlijk een goed en tevreden leven te leiden. Ons zelf die vraag te stellen is een lastige vraag. Want hebben we wel zo’n perfect in balans zijnd leven? Om op deze vraag een eerlijk antwoord te geven verliezen we al gauw de integriteit tegenover onszelf. En op dat moment bevinden we ons al op een hellend vlak.
 We zouden minder waarde moeten hechten aan de resultaten van onze levensverwachtingen én werkzaamheden. Leven volgens voor jou belangrijke waarden geeft veel meer voldoening en rust dan te leven naar je doelen en verlangens.
 
10e (onderhoudende) lever- en galblaasreiniging
En dan nog even weer een aanvulling over mijn lever- en galblaasreinigingen.
In november heb ik mijn 10e onderhoudende reiniging gedaan. Zoals bij de laatste twee reinigingen kwamen er geen intrahepatische stenen meer vrij maar slechts een beetje gruis. Een goed teken vond ik zelf. Daar doen we het voor.
Wat het effect is van de lever- en galblaasreinigingen laat zich moeilijk raden omdat ik mijn gezondheid op een breed vlak in eigen hand heb genomen. Wat mij echter wel iedere keer opvalt is, dat ik op de 4e t/m 7e dag na de reiniging een veel beter prestatievermogen heb tijdens hardlopen, iets wat zich ook voordoet bij anderen die de reiniging ook hebben gedaan.
De eerste drie dagen na de reiniging leef ik altijd op een zéér rustig tempo want de lever heeft het wel flink te verduren gehad en de voorafgaande dikke darm (CHT) spoelingen nemen ook nog eens de laatste reserves af. Het valt me op dat verkoudheid, koortslip en andere kleine ongemakjes niet meer voorkomen. Maar eens afwachten hoe lang dat zo blijft. Wordt vervolgd dus.
 
En dan nog even dit: Verkiezingen 2017
Voor velen volgt woensdag de gang naar de stembus om hun stemrecht en voorkeur te laten gelden maar ook gaan er velen niet stemmen omdat ze niet meer in de politiek geloven. Voor beide groepen heb ik begrip. In Nederland hebben we gelukkig de vrijheid om te mogen stemmen. In menig ander land is het opsteken van een vinger al genoeg om in het gevang te belanden. Dus is er een legale reden om te gaan stemmen en voor de “niet stemmers” is er nog de partij van lijst 22. Maar als we dan hebben gestemd blijkt uiteindelijk dat de waarden van de politieke partijen waarvoor we gekozen hebben geen inhoud meer hebben. Er wordt gekonkeld, gemanipuleerd, verzwegen, gelogen en ego’s opgeblazen ten faveure van persoonlijk gewin. Niets meer en niets minder!
Als we écht iets willen veranderen in ons kwakkelend politiek stelsel, kies dan met “gevoel” en verdiep je in de standpunten van de partijen. Ga vooral niet strategisch stemmen en luister niet naar de media want die wordt gestuurd door achter de schermen werkende machtswellustelingen.
Kies voor de partij die staat voor jouw belangrijke waarden ook al is dat een uiterst kleine partij. Ook al komt zo’n kleine partij niet in de Tweede Kamer jouw steunbetuiging is voldoende om de betreffende leden van die partij door te laten gaan met hun zaak waarvoor ze staan. En wellicht vallen ze bij de volgende verkiezingen wel in de prijzen.

Ik wens iedere Nederlander de wijsheid om te stemmen op de juiste partij en dat ze de Pinokkio’s zullen herkennen.
Zie foto onder aan de pagina
 ​
Mexicaanse witlofschotel met tortillachips bron: De Dunne Vegetariër
bereidingstijd: 15 minuten, oventijd: 30 minuten, 4 -5 personen
Snel te maken maaltijd en de kinderen zijn er gek op door de chips die er op liggen.
               
9 kleine stronken witlof of 6 grote
1 pot Mexicaanse bonen of bruine bonen
1 blikje kidneybonen
1 blikje maïs
1 potje Mexicaanse salsasaus
4 à 6 verse tomaten
selderiezout
halve zak tortillachips naturel
300 gram geraspte kaas naar keuze
 
Verwijder de pit /  bittere kern van de witlofstronken en snij de stronkjes in drieën in de breedte.
Zet ze op het vuur in een pan met een beetje water.
Kook beetgaar in plm. 6 minuten en laat ze daarna goed uitlekken.

Vet een ovenschaal in, en verdeel de witlof over de bodem.
Laat de conserven goed uitlekken en vermeng ze daarna met de salsasaus.
Verdeel het bonen/maïs mengsel over de witlof.
Snij de tomaten in plakjes en verdeel over de schotel en bestrooi de plakken tomaat naar smaak met wat selderiezout.
Breek de tortillachips heel licht en verdeel een dikke laag over het mengsel.
Strooi de geraspte kaas over de chips en zet het geheel 20-30 minuten in de oven op 180 graden totdat de kaas mooi goudkleurig bruin wordt.

​Eet smakelijk!

Foto

bron: wanttoknow

12a_7_redenen_om_te_stoppen_met_het_gebruik_van_antibacteriële_zeep_-_voeding_en_gezondheid_-_ahealthylife.pdf

Bestand downloaden